W maju 1918 powrócił do kraju i podjął pracę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i pracował w komisji do spraw przebudowy warszawskiego węzła kolejowego a następnie został wiceprezesem Dyrekcji Kolejowej w Warszawie.
Na początku lutego 1919 udał się jako członek komisji do Poznania, zginął w katastrofie kolejowej 7 lutego, spowodowanej przez niemieckich kolejarzy na stacji Witaszyce pod Jarocinem.
Żonaty był z Franciszką Bojasińską z którą mieli trzech synów: Kazimierza, Tadeusza i Jana. Pochowany został na cmentarzu powązkowskim w Warszawie.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Polscy inżynierowie kolejnictwa Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Absolwenci i studenci uczelni Imperium Rosyjskiego Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Komunikacji Cesarza Aleksandra I Kategoria:Działacze społeczni i kulturalni związani z Częstochową Kategoria:Ludzie związani z Koleją Warszawsko-Wiedeńską Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Członkowie Polskiej Macierzy Szkolnej Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Polscy bieżeńcy Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie