We wrześniu przerzucono ją do Równego, gdzie weszła w skład I/13 pułku artylerii ciężkiej.
Walki I dywizjonu Na początku 1920 dywizjon bez 1 baterii przewieziony został z Częstochowy do Dubna, gdzie stał w odwodzie do 19 kwietnia. Następnie skierowane zostały pod Kijów i tam zabezpieczał przeprawy na Dnieprze. Baterie działały tu w sposób zdecentralizowany. Kilkakrotnie ogniem powstrzymały sowieckie ataki, zniszczono też okręt flotylli dnieprzańskiej. Po przerwaniu frontu przez armię konną Budionnego, obie baterie cofały się aż do Oleska. Stąd zostały przewiezione na front północny i walczyły w składzie 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 4 lipca ruszyła wielka kontrofensywa wojsk Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego i baterie przeszły do działań opóźniających. Toczyły boje pod Krajskiem, Wołożynem i Wiszniewem. Na stanowiskach ogniowych dochodziło do walki wręcz. 20 lipca osiągnięto linię Niemna i od tej pory baterie walczyły oddzielnie. 2 bateria zajęła stanowiska pod dworem Zelwiany, a 3 bateria blokowała ogniem przeprawy pod Mostami. W dniach 22−23 lipca 1 DLit.-Biał. walczyła w okrążeniu. Obie baterie walnie przyczyniły się do przełamania pierścienia okrążenia. Wielu artylerzystów zostało wyróżnionych za udział tych w walkach.