Po roku 1969 eksploracją jaskini zajmowali się głównie członkowie Jaskyniarskej skupiny Spišská Belá. W latach 1991 i 1992 udokumentowali oni występowanie wtórnego gipsu, a w roku 1992 przeprowadzili barwienie wód jaskiniowych, które wykazało ich łączność z wywierzyskami znajdującymi się po obu stronach koryta Bielskiego Potoku w Kotlinach.

Nazwa Alabastrowej Jaskini pochodzi od białych nacieków wapiennych, przypominających alabaster, które zostały w znacznym stopniu zniszczone przez odwiedzających. Nazwę tę, w niemieckiej formie Alabaster Höhle, po raz pierwszy wprowadził do literatury Samuel Weber w 1874 roku, w wersji słowackiej zaś Miloš Janoška w roku 1911. Oficjalnie zatwierdzona została przez Slovenský úrad geodézie a kartografie w 1979 roku. Dawna nazwa Dračia diera, używana przez miejscowych górali, mogła pochodzić z XVII wieku, gdy jaskinie uważano za siedliska smoków. Z kolei określenie Lapisdurowa Jaskinia mogło być związane z popularnym zwłaszcza w 17. i 18. stuleciu poszukiwaniem skarbów.

Na północny wschód od Alabastrowej Jaskini i nieco wyżej znajduje się Lodowa Piwnica.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Jaskinie słowackich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Bielskich