W latach 1936–1938 był proboszczem w Opatówku, gdzie przyczynił się do ozdobienia prezbiterium kościoła polichromią, remontował świątynię, wybudował organistówkę i kancelarię parafialną, a także rozpoczął realizację Domu Katolickiego. Założył tam oddział kaliskiego Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich "Ognisko", jak również zorganizował Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej i Męskiej.

21 marca 1938 mianowano go dyrektorem Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej we Włocławku, gdzie się przeprowadził. 11 kwietnia 1938 został asystentem kościelnym Katolickiego Stowarzyszenia Mężczyzn i Katolickiego Stowarzyszenia Kobiet. Był w tym okresie redaktorem pisma Akcji Katolickiej, a także przyczynił się do założenia Zakładu Szkolenia Organistów.

7 listopada 1939 został aresztowany przez Niemców. W latach 1940–45 przebywał w niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau z numerem 24551 (dokonywano na nim zbrodniczych eksperymentów medycznych). Przeżył obóz i w 1945 poddano go rekonwalescencji we Francji. Doktoryzował się wkrótce z prawa kanonicznego na Uniwersytecie w Tuluzie.