W miejskich księgach figuruje jako lekarz specjalizujący się w medycynie kosmetycznej i chirurgii plastycznej.

Oprócz głównego nurtu swoich zainteresowań prowadził badania w zakresie dermatologii, wenerologii, elektroterapii, leczenia ultrafioletem, radem oraz promieniami X. W latach 20. i 30. XX wieku zajmował się również astronomią (wzniósł prywatne obserwatorium w Herrsching, pod które ziemię zakupił w 1910, a budowę rozpoczął w 1926). W latach 1899–1908 opublikował szereg artykułów medycznych (głównie o terapii światłem). Potem miał przerwę w wydawaniu prac do 1927, kiedy to wydał pierwszy artykuł astronomiczny. Dziedziną tą zajmował się do 1937 (wydał wtedy ostatnią publikacje na ten temat). Do 1943 zajmował się ponownie medycyną, choć już nie publikował.

W 1932 otrzymał medal Bene Merenti od Bawarskiej Akademii Nauk za ofiarowanie jej w tym samym roku swojego obserwatorium astronomicznego. Pioniersko używał teleskopów lustrzanych, zbudowanych przez Bernharda Schmidta, do obserwacji Słońca. Jego najistotniejszą obserwacją było rozpoznanie poligonalnej struktury granulacji słonecznych.