Gundlach został również prezesem Komitetu Obywatelskiego Niesienia Pomocy Biednym w Łodzi, zaopatrując biednych w żywność, ponadto był członkiem Miejskiej Rady Opiekuńczej oraz Wydziału Dobroczynności Publicznej przy Magistracie miasta Łodzi, Komitetu Tanich i Bezpłatnych Kuchni, Komitetu Zagonków Rolnych, Fabryki Taniego Obuwia przy łódzkim Magistracie, Komitetu Przytułku dla Polskich Jeńców Wojennych, prezesem Komitetu Przeciwżebraczego oraz inicjatorem i przewodniczącym Kasy Pożyczkowej. W trakcie bitwy o Łódź Gundlach opiekował się rannymi, za co był sądzony w 1916, lecz sprawę umorzono. W marcu 1920 podczas kazania zemdlał w kościele, w listopadzie zrezygnował z prezesury w ŁCHTD. Zmarł 11 października 1922, jadąc tramwajem do chorego. Spoczywa na Starym Cmentarzu w Łodzi, na części ewangelickiej.
Życie prywatne Wychował się w rodzinie ewangelickiej. Jego ojcem był Jan Gundlach – uczestnik powstania listopadowego, matką zaś – Rozyna z domu Koch. Rudolf miał 3 braci i 6 sióstr. W 1876 ożenił się z Marią Elżbietą Manitius, córką Karola Gustawa Manitiusa, z którą miał jednego syna Zygmunta. Jego żona zmarła w 1878.