Frankijscy misjonarze mogli tam natrafić na wsparcie zromanizowanej i ochrzczonej ludności, która przetrwała stulecia pustoszenia i pogańskiej władzy, jeszcze od czasów Cesarstwa Rzymskiego.

Granice Nie ma wątpliwości, że księstwo Ljudevita było częścią Panonii, jednak nie jest pewne, jakie dokładnie obszary zajmowało. Księstwo Dolnopanońskie prawdopodobnie obejmowało większość współczesnej północno-wschodniej Chorwacji. Kraj musiał być na tyle duży, aby zapewniać Ljudevitowi zasoby do stawiania długotrwałego oporu Frankom. Północną granicę wyznaczała rzeka Drawa. Granica południowa prawdopodobnie sięgała rzeki Sawy i Kupy, ponieważ na tej rzece toczyły bitwę oddziały Ljudevita i Borny, po której to Borna wdarł się na terytorium Ljudevita. Zachodnia granica księstwa sięgała dzisiejszej Słowenii, wyznaczała ją prawdopodobnie rzeka Sutla i Krka. Na wschodzie władza Ljudevita mogła sięgać do Sirmium, ponieważ prawdopodobnie obszar Srijemu, od czasu wojny z Awarami, był w rękach Franków. Baranja, jako region na północ od Drawy, pozostawała poza kontrolą dolnopanońskiego władcy, podobnie jak Međimurjem na zachodzie.