Friederike Kempner (ur. 26 czerwca 1828 w Opatowie, zm. 23 lutego 1904 w Rychtalu) – niemiecka pisarka żydowskiego pochodzenia, poetka i działaczka społeczna, nazywana "śląskim łabędziem", "żydowskim słowikiem" lub "geniuszem niezamierzonego komizmu".

Życiorys W autobiografii odmłodziła się o 8 lat. Była córką Joachima i Marii, zarządców majątku w Opatowie niedaleko Kępna. Matka pochodziła z polsko-żydowskiej rodziny, była dobrze wykształcona i postępowa. Samodzielnie uczyła czworo dzieci (Dawida i Izydora, Luise i najmłodszą Friederike) francuskiego, historii, religii i literatury. Prawdopodobnie po matce właśnie Friederike odziedziczyła talent poetycki. Po latach także Luise i Dawid zostali literatami.

W wieku 16 lat przeprowadziła się z rodziną 1844 do Droschkau (dziś Drożki) w ówczesnym powiecie namysłowskim. Ojciec kupił znajdujący się nieopodal majątek ziemski, nazwany z czasem na cześć córki Friederikenhof (obecnie Gierczyce w gminie Rychtal).

W 1868, po śmierci ojca, wyprowadziła się z rodziną z Drożek, przenosząc się do Gierczyc. W lipcu tego samego roku zmarła matka Friederike.