z jednej strony zapewniał o swoim głębokim katolicyzmie, odbył wizytę na Jasnej Górze i odniósł do siebie apel Episkopatu Polski o poparcie kandydata utrwalającego wartości chrześcijańskie, a z drugiej wyraził sprzeciw wobec projektu penalizacji aborcji. Przedstawiał się jako prześladowany przez „solidarnościową klikę” milioner-patriota, który „dla Ojczyzny ratowania wrócił się przez morze”.

Nigdy nie ujawnił swojego planu gospodarczego; opowiadał się natomiast m.in. za likwidacją popiwku oraz podatku obrotowego, twierdząc, że w jej wyniku Polska mogłaby osiągnąć poziom gospodarczy krajów zachodnich w ciągu trzech miesięcy.

Twierdził też, że Polska w okresie stanu wojennego była zagrożona od wewnątrz. W ocenie , dyrektora amerykańskiego think tanku , kandydując jako milioner bez doświadczenia politycznego i szeroko wykorzystując teorie spiskowe, Stanisław Tymiński był prekursorem sukcesów Silvia Berlusconiego, Jörga Haidera i Donalda Trumpa.

W drugiej turze, kiedy poparło go 3 683 098 głosujących (25,75%), przegrał z Lechem Wałęsą. Po porażce w wyborach założył w grudniu 1990 Partię X, która w wyborach parlamentarnych w 1991 uzyskała trzy mandaty poselskie. Bezskutecznie usiłował zarejestrować swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 1995. Nie udało mu się zebrać 100 tys.