W sierpniu 1945 wrócił do Polski. Występował w teatrach w Kielcach, ale przede wszystkim w warszawskich: Klasycznym, Powszechnym, Narodowym, Ateneum, Współczesnym, Syrena, Polskim i Nowym. W 1950 zadebiutował w filmie Warszawska premiera w reżyserii Jana Rybkowskiego. Popularność przyniosła mu rola Zagłoby w Panu Wołodyjowskim i w serialu Przygody pana Michała, jak również prowadzenie Podwieczorku przy mikrofonie. Ostatnią filmową kreacją była rola w komedii sensacyjnej Skradziona kolekcja Jana Batorego. Film miał premierę w 1979, już po śmierci aktora.
Od 1950 był żonaty z Ireną (1917-1987), z domu Zawistowską, primo voto Brzozowska, która była żołnierzem Armii Krajowej (ps. „Halszka”) i uczestniczką powstania warszawskiego .
Zmarł na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D12-2-2)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
Pisarstwo Autor książki wspomnieniowej Siedmiu z Halifaxa „J” (pierwsze wydanie w 1958). W 1978 wydano też tomik poezji jego autorstwa, zatytułowany Dwie tęsknoty.