Nierówność ta określa zakres selekcji mas podczas pobudzania. Z zależności tej wynika; by uzyskać pobudzenie jonów w określonym przedziale stosunku masy do ładunku czas pobudzania musi być mniejszy od wyznaczonego z tego wzoru. Czas i napięcie między płytami wyznaczają energię uzyskaną przez jony, dlatego by uzyskać odpowiednią energię (promień cyklotronowy) trzeba stosować wysokie napięcie pobudzania, w praktyce nawet rzędu 10 000 V.
Pobudzanie szerokopasmowe Pobudzaniem szerokopasmowym nazywa się takie pobudzenie, w którym zmienia się częstotliwość drgań pobudzających.
W metodzie przemiatania częstotliwości zwanej ćwierkaniem (j. ang. chirp) wzbudzenia jest wykonywane przez ciągłą zmianę częstotliwości wzbudzenia, odpowiednio dobrana zależność częstotliwości od czasu umożliwia osiągnięcie wzbudzenia o stosunkowo płaskiej charakterystyce w szerokim zakresie częstotliwości, przy wykorzystaniu stosunkowo niskiego napięcia wzbudzenia. Wadą tej metody wzbudzenia jest niejednorodność amplitudy wzbudzenia w całym spektrum i ograniczona selektywność masowa na początku i na końcach przedziału wzbudzania, co przekłada się na błędy stężania jonów o różnych masach.