Wyjechał do Cesarstwa Rosyjskiego, gdzie – być może jako pierwszy – otrzymał koncesję na prowadzenie kinoteatru (jej odpis ma znajdować się w petersburskim archiwum).
Przypisuje mu się nagranie koronacji cara Mikołaja II, która odbyła się 26 maja 1896 roku w Petersburgu. W orszaku na dworze cara znalazł się szach Persji Mozaffar ad-Din Szah Kadżar, który – zafascynowany dziełem Vortheila – miał zaprosić go do filmowania swojego dworu. W związku ze zrealizowanym zadaniem Vortheil przebywał w Teheranie ponoć 3 miesiące, nagrywając oraz wyświetlając filmy na dworze szacha. Ponadto został mianowany honorowym obywatelem Persji i otrzymał wysokie odznaczenie (do 1939 roku znajdowało się w rękach rodziny Masickich z Pabianic).
Do Polski Eduard Vortheil miał trafić na początku XX wieku i związać się z Łodzią. Tutaj wraz z Teodorem Junodem, ojcem aktora Eugeniusza Bodo, przy ul. Piotrkowskiej 21 założył pierwszy stały teatr w mieście. Później przenieśli go na Piotrkowską 17 do kamienicy Chaima Bławata, gdzie organizowali zarówno pokazy teatralne, jak i filmowe.