Praca w UB W czerwcu 1945 r. Mackiewicza skierowano do UB w Poznaniu, gdzie zajmował się walką z podziemiem niepodległościowym (w tym WiN i pozostałościami rozwiązanej Armii Krajowej). Był kierownikiem sekcji w Wydziale I. Później został naczelnikiem Wydziału III, a następnie wojewódzkim zastępcą szefa UB. Z pracy w UB w Poznaniu znał się z Mirosławem Czempińskim, ojcem Gromosława.

W 1948 r. przeniesiono go do centrali Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie. Wg stanu na rok 1950 był naczelnikiem jednego z wydziałów Departamentu I. Jednak w roku 1951 dyrektor Departamentu VII, czyli wywiadu, poprosił o przeniesienie Mackiewicza do swojego departamentu (na stanowisko naczelnika jednego z wydziałów). Od maja 1952 r. naczelnik Wydziału I Departamentu VII MBP (wywiad nielegalny, czyli agenci bez przykrycia dyplomatycznego).

Od marca 1955 do września 1956 zastępca szefa wywiadu (zastępca dyrektora Departamentu I KdsBP). W tym czasie udało się sprowadzić z Londynu do kraju dwóch czołowych emigracyjnych polityków: premiera rządu RP na uchodźstwie Hugona Hankego, a później byłego premiera rządu RP na uchodźstwie Stanisława Cata-Mackiewicza. Stanowiło to znaczny sukces propagandowy PRL.