Morfologia Kapelusz Średnica 5–12 cm, początkowo półkulisty z podgiętym brzegiem, później wypukły, w końcu płaski. Skóra kapelusza pomarańczowo-brązowa lub różowo-brązowa, w młodości bywa fioletowa i ozdobiona białymi kawałkami welonu, w wieku dorosłym naga. W stanie wilgotnym śliska. Zasnówka biała. Blaszki Dość gęste, w młodości jasnofioletowe, później szare z nutą fioletu, a na końcu rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 5–10 cm, grubość 1–2 cm, cylindryczny, z szeroką odgraniczoną bulwą o średnicy do 3,5 cm, białawą, fioletową. Miąższ Białawy, lekko purpurowo marmurkowy. Aromat niewyraźny, czasem lekko miodowy, owocowy lub słodowy. Smak jest nieprzyjemny, gorzki. Cechy mikroskopowe Zarodniki o kształcie od migdałowatego do cytrynowatego i wymiarach 9–12 × 6–7 µm. Powierzchnia średnie do grubo brodawkowata.

Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie tego gatunku tylko w Europie. W Polsce do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko: W 1975 r. podał go Andrzej Nespiak w Wielkopolskim Parku Narodowym. Rósł na ziemi w lesie liściastym pod grabami i bukami.

Przypisy

Kategoria:Zasłonakowate Kategoria:Mykobiota Polski