Powierzchnia sucha, jedwabista, czasem pomarszczona, biaława, białawo-fioletowa, jasnosrebrna, pośrodku jaśniejsza, po wyschnięciu żółtawa, jasnoochrowa. Blaszki Grube, wąskie, ząbkowane, najpierw białe lub kremowe, później czerwonobrązowe. Trzon Wysokość 7–10 cm, grubość 1–2 cm, cylindryczny, czasami nieco wrzecionowaty z niewielkim zgrubieniem u podstawy, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia jedwabiście włóknista, gładka, biaława lub tej samej barwy co kapelusz. Miąższ Wodnisty, blado białawy, o słabym zapachu rzodkiewki. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników rdzawobrązowy. Zarodniki 8–10 μm, migdałkowate, z brodawkowatą powierzchnią.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie tego gatunku we wschodniej części Ameryki Północnej (W USA i Kanadzie), w Europie i w Rosji. W Polsce do 2003 r. znane były tylko trzy stanowiska, wszystkie już historyczne, bo z lat 1888–1900. Na podanych stanowiskach zasłonak srebrzysty rósł na ziemi w lasach liściastych lub mieszanych. Według W. Wojewody jest to już gatunek na terenie Polski wymarły.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate