w Pradze również startował w wadze ciężkiej; wygrał jedną walkę, ale w ćwierćfinale uległ późniejszemu mistrzowi Andriejowi Abramowowi z ZSRR.
Był mistrzem NRD w wadze średniej (do 75 kg) w 1951 r., w wadze półciężkiej rok i dwa lata później oraz w wadze ciężkiej w 1955 r.
W 1958 r., podczas kontroli drogowej, wdał się w awanturę z funkcjonariuszami Volkspolizei i został skazany na 4 miesiące pozbawienia wolności. W tym samym roku udało mu się zbiec do Berlina Zachodniego.
Kariera w boksie zawodowym Rozpoczął zawodowe uprawianie boksu w 1958 r. Wygrał pierwsze 13 walk (w tym z Ilkką Koskim z Finlandii, dla którego była to jedyna porażka na ringu zawodowym), ale w kolejnym pojedynku w lutym 1960 r. został znokautowany przez mistrza olimpijskiego z 1956 r. Pete’a Rademachera. Ogółem stoczył 30 walk, z których wygrał 23 (15 przed czasem), przegrał 6 i zremisował 1. Nie walczył o żaden tytuł. Zakończył karierę w 1963 r.
W 1967 r. uległ wypadkowi samochodowemu, po którym pozostał inwalidą.
Przypisy
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 Kategoria:Niemieccy bokserzy Kategoria:Wschodnioniemieccy bokserzy Kategoria:Niemieccy olimpijczycy (Melbourne 1956) Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi ciężkiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Quedlinburgu Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2013