Emil Lederer (ur. 22 lipca 1882 w Pilźnie, zm. 29 maja 1939 w Nowym Jorku) – niemiecki ekonomista żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskich handlarzy. Po ukończeniu z wyróżnieniem niemieckiego gimnazjum (1901) rozpoczął studia prawnicze i ekonomiczne na Uniwersytecie Wiedeńskim. Nauczali go tam m.in. Eugen von Böhm-Bawerk, Carl Menger, Eugen Philippovich von Philippsberg oraz Friedrich von Wieser. Przyjaźnił się m.in. z Josephem Schumpeterem, Otto Bauerem, Rudolfem Hilferdingiem i Otto Neurathem. Latem 1903, przez jeden semestr, studiował w Berlinie, gdzie uczęszczał na główny wykład z ekonomii Gustava Schmollera. Jego habilitacja złożona na Uniwersytecie w Heidelbergu obejmowała pierwszą w ekonomii kompleksową analizę warunków pracy i postaw politycznych pracowników etatowych.
Przez całe życie pozostawał liberalnym socjalistą i jednym z czołowych socjalistów akademickim Niemiec w latach 20. XX w. Jego formację ukształtowała grupa wiedeńskich nauczycieli, wśród których prawdopodobnie największy wpływ miał na niego Eugen Philippovich von Philippsberg.