Powierzchnia zielonożółta, czasem z szaroniebieskim odcieniem u góry, pokryta białawą lub żółtą, włóknistą zasnówką. Miąższ Białawy, pod skórką zielonkawo-żółty, wyjątkowo szaroniebieski w górnej części. Zapach niewyraźny, smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki o kształcie migdałkowatym lub cytrynowatym, 9–11,5 × 6–7 µm, grubo brodawkowane.

Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie tego gatunku w Ameryce Północnej (w USA i Kanadzie), w Europie i w Rosji. Najliczniejsze stanowiska podano na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko podane przez Annę Bujakiewicz w 1979 r. w Babiogórskim Parku Narodowym. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski w kategorii E – gatunki wymierające, których przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.

Na stanowisku w Polsce rósł w lesie iglastym na ziemi (grzyb naziemny). Grzyb mykoryzowy żyjący w symbiozie z sosną i świerkiem, prawdopodobnie także z jodłą.

Gatunki podobne Jest wiele podobnych, żółtych zasłonaków. Najbardziej podobny jest zasłonak złoty (Cortinarius elegantissimus). Odróżnia się siedliskiem (rośnie pod bukami), a także cechami mikroskopowymi – ma większe zarodniki.

Przypisy

Kategoria:Zasłonakowate Kategoria:Mykobiota Polski