oraz Nuovo Teatro Nazionale w Turynie (wiosną 1848). Jej występom towarzyszyły w prasie włoskiej nieustanne słowa uznania graniczące z zachwytem.

Role w Mediolanie 1845: partia solowa – Zeila, choreografia Charles-Auguste Hus, muzyka N.N."Il Pirata" 1845 nr 50.

1846: partia solowa – Pas de quatre, choreografia Filippo Taglioni wg Julesa Perrota, muzyka Cesare Pugni, tańczyły: Maria Taglioni, Carolina Rosati, Carolina Vente i Sofia Fuoco (słynne romantyczne divertissement, stworzone rok wcześniej w Londynie, zrealizowane w La Scali przez Taglioniego i pokazane tam 14 marca 1846 przy okazji gościnnych występów jego córki Marii Taglioni; Karolina Wendt wykonywała w nim partię tańczoną w Londynie przez Carlottę Grisi)"Il Pirata" 1846 nr 74, 75 i 76. 1846: patia solowa – L'ombra, choreografia Filippo Taglioni, muzyka N.N. (w przedstawieniu z udziałem Marii Taglioni w roli tytułowej) 1846: partia solowa – Iselda di Normandia, choreografia Giovanni Casati, muzyka Pio Bellini 1846: pierwsza solistka – Ballabili (tańce) w operze Roberto il diavole Giacomo Meyerbeera, choreografia Carlo Blasis, muzyka Pio Bellini 1846: M-lle Camargo – Manon Lescaut, choreografia Giovanni Casati, muzyka Pio Bellini 1846: partia solowa – Sardanapalo, choreografia.