Tymczasem Emhyr var Emreis zrywa rozejm z Temerią i atakuje Brugge z trzech stron – od północy, z Brokilonu, uderzają skoncentrowane elfie komanda, od zachodu oddziały verdeńskie, a od południa wojska nilfgaardzkie. Geralt, Jaskier i Milva zostają osaczeni przez wojska i zmuszeni są do podróży na wschód, kryjąc się po lasach. Dołączają do kompanii krasnoludów eskortującej grupkę uchodźców, której przewodzi Zoltan Chivay. Kompania wspólnie przemierza ogarnięte wojną i pożarem Brugge. Za rzeką Chotlą, na elfim cmentarzysku Fen Carn spotykają ekscentrycznego cyrulika o imieniu Emiel Regis, który postanawia wyruszyć dalej z nimi. Wkrótce docierają do obozu uchodźców. Tam pewien pustelnik podburza chłopów przeciwko upośledzonej dziewczynie, oskarżając ją o czary. W jej obronie staje wiedźmin i jego kompania, których pustelnik wyzywa na próbę ognia, mówiąc że tylko osoba o nieskazitelnym sercu może wyjąć gołą dłonią rozżarzoną do czerwoności podkowę. Ku zdziwieniu wszystkich Regis wyjmuje z ogniska gorącą podkowę. Wówczas obóz zostaje zaatakowany przez nilfgaardzki zagon i cała kompania ulega rozproszeniu. Okazuje się, że w Sodden z Nilfgaardem walczy wydzielony z armii temerskiej cintryjski korpus pod dowództwem marszałka Vissegerda.