Następnego dnia Frankenstein choruje na cholerę, a potwór zdobywa ubranie w pracowni rzeźbiarskiej, gdzie przyłapuje go kamieniarz z pomocnikiem i jest ścigany przez policję aż do terenów leśnych. Clerval odwozi Frankensteina do jego rodzinnego domu, gdzie opiekuje się nim jego kuzynka Elizabeth. Między nimi rośnie uczucie i decydują się na małżeństwo. Tymczasem potwór chroniący się w lesie ratuje dziewczynkę topiącą się w jeziorku. Dwóch myśliwych bierze go za złoczyńcę i postrzeliwuje. Ranę odczuwa także Frankenstein – staje się jasne, że ustanowiła się psychiczna więź między Frankensteinem a jego kreacją i obaj dzielą się swym bólem.
Ranny potwór znajduje schronienie u ślepca De Laceya. U niego potwór pierwszy raz widzi swe oblicze, domyślając się czemu go ludzie ścigają. De Lacey staje się jego przyjacielem i uczy go mowy. Jego radość przerywają myśliwi biorąc go za uciekiniera. Potwór ich przepędza, ale De Lacey niechętnie sugeruje mu ucieczkę.
Potwór dociera do posiadłości Frankensteinów, gdzie zakochuje się w ich sąsiadce Justine. Śledzi ją, jednak przeraża Justine. Niechcący powoduje też śmierć będącego na miejscu Williama, młodszego brata Frankensteina. Wszyscy obarczają póki co konia Williama, a Justine biorą za opętaną.