mały|Wypukły haft o motywach roślinnych na żywotku (detal)

Elementy dekoracyjne Obszycie i haft na żywotkach mały|Nieskończony haft na opleckach w trakcie wykonywania Żywotek starszego typu był obszywany srebrnym lub złotym galonem, sutaszem lub tasiemką. Do haftowania używano srebrnych lub złotych nici, które często przyozdabiano drobnymi metalowymi i szklanymi perełkami, cieniutkimi posrebrzanymi i pozłacanymi sprężynkami, rureczkami lub malutkimi cekinami. Najstarszy typ haftu zapożyczony z bogatych wzorów mieszczańskich to okazały pełny, wypukły haft o motywach roślinnych (stylizowane kwiaty, liście, kłosy).

Kobiety uczyły się haftu czasem w przyzakonnych szkołach, zwykle jednak od starszych, doświadczonych hafciarek. Hafciarki żywotków używały prostego urządzenia zwanego rómka (ramka), czyli krosna hafciarskiego. mały|Janina Marcinkowa – etnografka, haftująca żywotek Umiejętność wyszywania była powszechna, jednak najzdolniejsze osoby robiły to w celach zarobkowych. Zwykle były to kobiety uboższe, nie posiadające ziemi. Prawie w każdej wsi była hafciarka specjalizująca się w hafcie na żywotkach, z której usług korzystały inne kobiety.