Piotr Niezgodziński (ur. 8 sierpnia 1921 w Kobiernie, zm. 7 lipca 1997 we Wrocławiu) – polski entomolog.
Życiorys Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu i Politechniki Warszawskiej, w 1947 rozpoczął pracę w Zakładzie Zoologii Rolniczej i Entomologii Stosowanej na Wydziale Rolniczym na uczelni. W 1950 ukończył naukę i uzyskał tytuł magistra inżyniera, w 1960 obronił doktorat, w 1968 habilitował się, a w 1987 na wrocławskiej Akademii Rolniczej został profesorem. W latach 1972–1997 był przewodniczącym wrocławskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, członkiem Komisji Rewizyjnej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego i opiekunem biblioteki tego towarzystwaWiadomości Entomologiczne, tom XX, suplement: Almanach entomologów polskich XX wieku, wyd. Poznań 2001, s. 140.
Początkowo jego badania dotyczyły szkodliwej entomofauny krzewów owocowych i ozdobnych, tematem doktoratu było opracowanie fauny wyrośli powstających na różach. Następnie rozszerzył badania o rośliny uprawne, interesował się rozwojem strąkowca fasolowego w warunkach polowych i magazynowych. Dorobek naukowy Piotra Niezgodzińskiego obejmuje 44 publikacje, w tym 20 oryginalnych prac naukowych.