Saguinus ursula – gatunek ssaka naczelnego z rodziny pazurkowcowatych (Callitrichidae), o słabo poznanej biologii. Dawniej traktowany jako podgatunek tamaryny czarnej (Saguinus niger).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1807 roku niemiecki botanik i entomolog Johann Centurius Hoffmannsegg nadając mu nazwę Saguinus ursula. Miejsce typowe to Belém w stanie Pará w Brazylii. Friedrich Wilhelm Sieber zebrał kilkanaście okazów obu płci, młodych i dorosłych, na których swój opis oparł Hoffmannsegg. Lektotyp wyznaczyli w 2013 roku brazylijscy teriolodzy Renato Gregorin i Mario de Vivo: jest to skóra i czaszka dorosłej samicy (sygnatura ZMB 288a) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie.
Utworzono kilka kombinacji nazw m.in.: Simia ursula, Midas ursula (ang. Midas group – grupa obejmująca gatunki S. midas, S. niger, S. ursula), Jacchus ursulus, Hapale ursulus, Leontocebus ursulus, Cercopithecus ursulus i Mystax ursulus. Dawniej Saguinus ursula traktowany był jako podgatunek S. niger, jednak z najnowszych badań wynikło (pobranie włosia od S. niger i S. ursulus na terenie rzeki Tocantins i Xingu), iż S. ursula jest odrębnym taksonem.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.