Idioctis helva – gatunek pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Barychelidae. Występuje endemicznie na Fidżi.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1874 roku przez Ludwiga Carla Christiana Kocha. W 1992 roku Tracey Churchill i Robert Raven wyznaczyli jego lektotyp i dokonali jego redeskrypcji w ramach rewizji zachodniopacyficznych przedstawicieli rodzaju.
Morfologia Karapaks jest w ogólnym zarysie jajowaty, ubarwiony jednolicie żółtobrązowo, jednorodnie, szaro i delikatnie owłosiony, ponadto porośnięty szczecinkami. Szczękoczułki są rudobrązowe z brązowymi szczecinkami i szarymi włoskami. Bruzda szczękoczułka ma osiem równo rozmieszczonych zębów na krawędzi przedniej oraz 2 małe ząbki i 3 ziarenka w części środkowo-nasadowej. Rasetllum składa się z 10 grubych, spiczastych kolców, z których 4 są tak szerokie jak długie. Szczęki mają od 5 do 8 spiczastych kuspuli. Odnóża są żółtobrązowe, porośnięte czarnymi szczecinkami i matowym, ciemnoszarym owłosieniem. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, I, II, III. Golenie pierwszej pary mają małą ostrogę dystalną, zakrzywiony ku górze megakolec, a na powierzchni przednio-bocznej trójkątny wyrostek oskórkowy i kątowo zagięty ku dołowi kolec. Samica ma na pazurkach od 4 do 5 ząbków, samiec ma zaś na każdym pazurku dwa szeregi ząbków.