Oprócz pracy jako reżyser w Teatrze Maya oraz Teatrze Plastyków, Grochmalski reżyserował również w Teatrze Polskim (m.in. „Paradoks o aktorze”, Denis Diderot) oraz wystawiał swoje sztuki w Teatrze MuzycznymArchiwum Teatru Maya. Dokumentacja fotograficzna z pracy teatralnej Kazimierza Grochmalskiego przechowywana jest m.in. w Bibliotece Narodowej, Magazyn Ikonografii F.74094/II oraz w Wirtualnym Muzeum Historii Poznania (fotografie Jacka Kulmy).
Autorską metodę komediową Grochmalski wykładał na europejskich uczelniach, m.in. w Oksfordzie, Brukseli, Tunisie i LyonieWykłady na zagranicznych uczelniach. Jako twórca koncepcji teatru offowego był w II poł. XX w. przez europejską prasę porównywany do dokonań Tadeusza Kantora i Jerzego GrotowskiegoM. Zimny, „Słowiański fatalizm” Mistrza Grochmalskiego (w:) „Zeszyty Poetyckie”P. Stelmak, Requiem dla przyjaciela (w:) „Biblionetka. Opiniotwórcza strona książki”. W 1986 za animację kultury otrzymał Medal Młodej SztukiLaureat Medalu Młodej Sztuki.
Swoje wiersze poeta prezentował m.in. na antenie Radio Poznań w galerii Jerzego PiotrowiczaGaleria Jerzego Piotrowicza, Polskie Radio Poznań.
Publikacje książkowe Poezja Teatr, którego nie było (2016) Traktat o marionetkach (2018) Zanim opadnie kurtyna.