Ziarnołusk białogardły, grubonos białogardły (Saltator grossus) – gatunek niewielkiego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae), występujący w Ameryce Centralnej i Ameryce Południowej. Wyróżnia się 2 podgatunki. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski.

Systematyka Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 1766 roku w 12. wydaniu Systema Naturae. Autor nadał gatunkowi nazwę Loxia grossa i podał, że występuje w Ameryce; miejsce typowe uściślono później do Kajenny w Gujanie Francuskiej. Czasami ziarnołusk białogardły bywał traktowany jako jeden gatunek z ziarnołuskiem okopconym (Saltator fuliginosus), a niekiedy oba te taksony wydzielano do osobnego rodzaju Pitylus. Obecnie wyróżnia się dwa podgatunki S. grossus: S. g. saturatus (Todd, 1922) S. g. grossus (Linnaeus, 1766)