Encyocrypta bertini – gatunek pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Barychelidae. Występuje endemicznie na Nowej Kaledonii. Zasiedla lasy deszczowe.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1994 roku przez Roberta Ravena na podstawie dwóch samic odłowionych w 1990 roku. Jako lokalizację typową wskazano górę Mandjélia na południe od Bondé. Epitet gatunkowy nadano na cześć generała Bertina, w podziękowaniu za jego współpracę z francuską organizacją naukową ORSTOM.
Morfologia Holotypowa samica ma ciało długości 15 mm oraz karapaks długości 5,6 mm i szerokości 5 mm. Karapaks jest w zarysie prawie jajowaty, ubarwiony pomarańczowobrązowo z parą brązowych trójkątnych znaków na części głowowej i brązowym siateczkowaniem na bokach, porośnięty czarnymi włoskami. Jamki karapaksu są krótkie i proste. Szczękoczułki są ciemnopomarańczowobrązowe, pozbawione rastellum. Bruzda szczękoczułka ma 11 dużych zębów i 3 zęby mniejsze na krawędzi przedniej oraz 6 małych ząbków i około 10 ziarenek w części środkowo-nasadowej. Szczęki zaopatrzone są w 9–11 tępych kuspuli. Odnóża są pomarańczowobrązowe, pozbawione obrączkowania. Nie występują na nich ciernie bazyfemoralne ani cierniowate kolce. Pierwsza i druga para odnóży ma kolce na goleniach i nadstopiach.