Encyocrypta heloiseae – gatunek pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Barychelidae. Występuje endemicznie na Nowej Kaledonii. Zasiedla lasy deszczowe.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1994 roku przez Roberta Ravena na podstawie dwóch samic odłowionych w 1990 roku. Jako lokalizację typową wskazano górę Montagne des Sources na południowy wschód od Numei. Epitet gatunkowy nadano na cześć Heloizy, żony Piotra Abelarda.
Morfologia Holotypowa samica ma ciało długości 20 mm oraz karapaks długości 7,9 mm i szerokości 8,1 mm. Karapaks jest w zarysie prawie okrągły, ubarwiony pomarańczowobrązowo z brązową częścią głowową i grubym, brązowym siateczkowaniem po bokach, porośnięty brązowymi włoskami i czarnymi szczecinkami. Jamki karapaksu są proste. Szczękoczułki są pomarańczowobrązowe, porośnięte czarnymi szczecinkami, pozbawione rastellum. Bruzda szczękoczułka ma 10 dużych zębów i 2 zęby mniejsze na krawędzi przedniej oraz 6 małych ząbków i 10–15 ziarenek w części środkowo-nasadowej. Szczęki zaopatrzone są w 6–8 kuspuli. Barwa szczęk, wargi dolnej i sternum jest pomarańczowobrązowa. Odnóża są pomarańczowobrązowe, miejscami wyraźnie brązowo obrączkowane. Uda trzech pierwszych par mają od 6 do 12 delikatnych cierni bazyfemoralnych, nie występują natomiast kolce cierniowate.