Po nadejściu frontu wschodniego i wkroczeniu do miasta Armii Czerwonej (1944), w budynku ulokowano pocztę, która funkcjonowała tam przez okres kilku miesięcy (na krótko przed tym spaleniu uległ dotychczasowy gmach poczty przy ul. Jana III Sobieskiego 7). Według wspomnień Alfreda Burnatowskiego pocztę uruchomiono ponownie we wrześniu 1944. Po tym jak wojska radzieckie wyjechały z Sanoka, pocztę umieszczono w wynajętym budynku przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Po nastaniu Polski Ludowej w byłej kamienicy Ramera u zarania działało dowództwo grupy wojsk, gdzie rozpracowywano zbrojne oddziały ukraińskie oraz oddziały poakowskie. W budynku funkcjonował także dom dziecka.
Na podstawie wniosku z 31 sierpnia 1948 w księdze wieczystej w dniu 20 lutego 1960 dokonano wykreślenia Generalnego Gubernatorstwa i przywrócono wpis uwzględniający poprzednich właścicieli. Seweryn Ramer złożył wniosek o zwrot posiadania realności na jego rzecz, jednak po upływie 10 lat i stwierdzeniu, że nie objął nieruchomości w posiadanie, Sąd Powiatowy w Sanoku 19 marca 1970 postanowił, iż Skarb Państwa nabył przez zasiedzenie własność opuszczonej nieruchomości .