Izrael Rabon, jid. , ישראל ראַבאָןwłaśc. Izrael Rubin, ps. „Rut Wincykster”, „Szabtaj Cyter”, „Isroel der Klejner”, „Szabse Citer”, „Isroel Rin”, „Rus Vincigster”, „A. Ringel”, „M. Botshkovski” (ur. w 1900 w Gowarczowie, zm. w 1941 w Ponarach) – polsko-żydowski poeta, prozaik, eseista, tłumacz i krytyk literacki.
Życiorys Pochodził z ubogiej żydowskiej rodziny. W 1902 zamieszkał na Bałutach przy ul. Pieprzowej 15 (późn. ul. Hersza Berlińskiego) z matką Deborą i ojcem Szymonem, a także bratem i 2 siostrami. Za młodu uczęszczał do chederu, na którym zakończył swoją formalną edukację. Był samoukiem, czytał znaczne ilości książek oraz uczył się języków obcych. W wieku 14 lat tworzył wiersze, które były publikowane w łódzkiej prasie żydowskiej. Z czasem rozpoczął publikować opowiadania, nowele oraz powieści. W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Publikował w gazetach „Łodzier Togblat”, „Hajnt” i „Unzer Ekspres”. Tworzył głównie wiersze o charakterze groteskowo-katastroficznym. W latach 1923–1924 redagował czasopismo „Szweln” (jid., Progi). W 1938 był założycielem i redaktorem warszawskiego czasopisma literackiego „Os. Lid, Nowele, Esej, Bild” (jid., Litera. Wiersze, Nowele, Eseje, Obrazy), w którym publikował pod pseudonimami: „Rut Wincykster” albo „Szabtaj Cyter”.