jego łóżko było tak małe, że nie mógł leżeć w normalnej pozycji. Mnisi zeznali, że nigdy nie widzieli go śpiącego. Zachowywał też ścisłe milczenie.

Zmarł w 1339 roku w Chiaromonte. Jego ciało pochowano w kościele opackim. Podobno w trakcie jego pogrzebu miały miejsce spektakularne cuda. Wiele osób zostało uleczonych z chorób. W 1500 roku został ekshumowany i okazało się, że ciało nie ulegało rozkładowi. W 1808 roku ciało zostało przeniesione do kościoła św. Jana Chrzciciela w Chiaromonte. W 2002 roku po uznaniu kanonicznym ciało błogosławionego nadal nie uległo rozkładowi.

Legendy Już za życia błogosławionemu przypisywano dar prorokowanie i dar czynienia cudów. Wokół jego życia narosło wiele legend. Jedna z nich opowiada o zdarzeniu, które miało miejsce w okolicach San Saba na lewym brzegu rzeki Sinni. Grupa myśliwych złapała małe żywe sarny prosząc pustelnika by je przypilnował. On jednak, słysząc jak nawołuje je matka, wypuścił zwierzęta na wolność. Wściekli myśliwi zrzucili pustelnika ze skały. On jednak nie odniósł żadnych obrażeń, a w miejscu gdzie upadł wyrosły dwa migdałowce, które nie rosną zwykle w tej okolicy. Myśliwi, widząc, że człowiek, którego zrzucili z urwiska, nie odniósł żadnych obrażeń, uznali, że naprawdę jest świętym i pożałowali swojego postępku.

Przypisy

Kategoria:Francuscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Francuscy cystersi Kategoria:Urodzeni w 1280 Kategoria:Zmarli w 1339 Kategoria:Pustelnicy