Nihoa mambulu – gatunek pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Barychelidae. Występuje endemicznie w Wysp Salomona.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1994 roku przez Roberta Ravena na podstawie pojedynczego samca odłowionego w 1966 roku. Jako lokalizację typową wskazano Mount Austen koło Honiary na Wyspach Salomona. Epitet gatunkowy wywodzi się od Mambulu, lokalnej nazwy Mount Austen.

Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 17 mm oraz karapaks długości 7,75 mm i szerokości 6,69 mm. Karapaks jest w zarysie prawie jajowaty, ubarwiony ciemnorudobrązowo, porośnięty złotymi włoskami i czarnymi szczecinkami. Jamki karapaksu są krótkie, w części środkowej zakrzywione w jedną stronę, a na końcach w drugą. Szczękoczułki są ciemnorudobrązowe, porośnięte brązowymi włoskami i szczecinkami, pozbawione rastellum. Bruzda szczękoczułka ma 9 dużych i 3 mniejsze zęby na krawędzi przedniej oraz 2 małe ząbki w części środkowo-nasadowej. Szczęki zaopatrzone są w 3 tępe kuspule. Odnóża są pomarańczowobrązowe, pozbawione obrączkowania. Golenie odnóży przedniej pary mają krótką, stożkowatą ostrogę prowentralną z krótkim, zakrzywionym megakolcem, zaś pozbawione są mikroostrogi. Pazurki pierwszej pary odnóży mają po jednym szeregu ząbków, a pary ostatniej są bezzębne.