Na przełomie 1939 i 1940 uciekł z Izraelem Rabonem do Białegostoku, następnie w latach 1940–1946 przebywał w ZSRR, by po II wojnie światowej powrócić do Łodzi, w której mieszkał do 1948. W okresie 1948–1953 przebywał w Paryżu, w którym założył i był przewodniczącym stowarzyszenia literackiego Jidysz oraz był współzałożycielem wspólnoty Żydów Europy Wschodniej. W 1953 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zamieszkał w Nowym Jorku. W 1959 został członkiem zarządu Jidysz Pen Center. Publikował w ciągu całego życia w gazetach m.in. w Warszawie, Białymstoku, Moskwie, Wilnie, Paryżu, Mińsku, Nowym Jorku, Meksyku.
Życie prywatne W 1924 roku Fuks ożenił się z poetką Rikudą Potasz, z którą miał córkę Awiwę (ur. 1926). Para rozwiodła się w 1934, a Rikuda wyjechała z córką do Palestyny.
Wybrane dzieła i publikacje Dursztike Lemer (1926) – tomik poezji, Gioras lecter weg (1939), Zingt mir di welt (Pokaż mi świat, 1936) – tomik poezji, Dos blut ruft cu nekume (Krew woła o pomstę, 1941), Sho fun Lid (1951), Leksykon fun der najer jidyszer literatur (Leksykon nowej żydowskiej literatury, 1961) – jako współtwórca, Di Teg Neygn di Kep (1969), Lodz szel majle (Łódź na wysokościach, 1972), 100 Yor Jidisze un Hebreisze Prese in Kanade (1980).