Wnętrze W ówczesnym okresie, jeżeli chodzi o wewnętrzne urządzenie zamku, było w zwyczaju oddzielenie męskiej i żeńskiej części siedziby. W obu częściach znajdowały się sypialnie z przyległymi komorami, pomieszczeniami przeznaczonymi do przyjmowania gości i prywatne oratoria. Częścią składową męskiej prywatnej części mogły być następnie pokoje dla służby osobistej, gabinet i przedpokoje. Do prywatnych pokoi pana zamku nie wchodziło się więc bezpośrednio, ale przez jeden lub dwa przedpokoje. Do żeńskiej części siedziby należały pokoje szlachcianki i dziewcząt, które stanowiły jej najbliższe otoczenie. Samodzielny pokój miały następnie dzieci szlachciców, którym w okresie dojrzewania przydzielono samodzielne pokoje, osobno dla chłopców i dziewcząt. Jadalnia była przeznaczona do urządzania uczt, pokoje gościnne zaś do nocowania gości.
Częścią każdej posiadłości szlacheckiej były prywatne oratoria lub kaplice zamkowe urządzone według wyznania religijnego szlachcica. Samodzielne pomieszczenia mógł pan zamku przeznaczyć również na własną bibliotekę lub inne pomieszczenia związane z jego kolekcjonerskimi upodobaniami.