Ich częścią mogła też być piwnica do przechowywania owoców i warzyw.
Barokowa przebudowa zamku Ród hrabiów Taafów z Carlingfordu pochodzący z Irlandii osiedlił się w Czechach, na Morawach i Węgrzech. Po urodzinach swego syna Jana Filipa w 1733 roku hrabia Nicholas dał przebudować zamek renesansowy na styl barokowy. W tej postaci następnie z późniejszymi przebudowami przetrwał zamek barokowy aż do czasu swojego zaniku.
Pierwotny kwadratowy rzut poziomy zamku otrzymał postać podłużnego trójskrzydłowego budynku o rzucie poziomym w kształcie litery „U”. Trzy jednopiętrowe północno-zachodnie, północno-wschodnie i południowo-zachodnie skrzydła obejmowały dziedziniec arkadowy z krużgankami, w środku którego wybudowano fontannę w kształcie koła. W północno-zachodnim skrzydle zamku było wejście do rozległego holu z reprezentacyjnymi szerokimi schodami. W północno-wschodnim skrzydle zamku było dalsze wejście z barokowym zaokrąglonym portalem, nad gzymsem dachowym piętra był następnie umieszczony późnobarokowy szczyt. W osi południowo-zachodniego skrzydła znajdowała się wysoka czteroboczna wieża z dwiema kopułami, z których rozciągał się przepiękny widok na wierzchołki Beskidów cieszyńskich. Na jej parterze znajdowała się kaplica zamkowa z barokowymi dekoracjami.