miejsce w Grupie 1 Bezirksligi okręgu Zagłębia Ruhry, mając 2 punkty straty do SVg Höntrop, ale za to zdobył Puchar Niemiec zachodnich, po wygranej 3:1 w finale z VfL Benrath (Berg/Mark).

Schalke Gelsenkirchen 15 sierpnia 1933 roku, po zdobyciu wicemistrzostwa Niemiec (przegrana w finale 3:0 z Fortuną Düsseldorf 11 czerwca 1933 roku na Müngersdorfer Stadion w Kolonii) oraz zwolnieniu Kurta Otto z funkcji trenera Schalke Gelsenkirchen (był oskarżany o „brak opanowania drużyny”), władze klubu, którego prezesem był wówczas Fritz Unkel, zatrudniły Schmidta (uważany przez władze Schalke Gelsenkirchen za „twardego psa”) na stanowisku trenera drużyny Królewsko-Niebiesckich, która pod jego wodzą była jedną z najlepszych niemieckich drużyn piłkarskich lat 30. Pod wodzą Schmidta gra kombinacyjna Królewsko-Niebiesckich, która była oparta na pierwszorzędnej technice, była już na wysokim poziomie, a także niezbędną wytrwałość, dyscyplinę i konsekwencję. Mimo swojej „zrzędliwości” i władczego charakteru, miał autorytet wśród zawodników, a także odkrył talent zawodników, takich jak m.in.: Walter Berg, Rudolf Gellesch, Hans Klodt, Ernst Kuzorra, Ernst Poertgen, Fritz Szepan, Otto Tibulsky, Adolf Urban – reprezentanci III Rzeszy.