W tym samym roku uzyskał dyplom na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Studiował również historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (1933-1936). Jego prace były wystawiane na kolejnych wystawach z cyklu „Salon Lubelski” (1934-1936), a także w Warszawie – na I Salonie Zimowym Instytutu Propagandy Sztuki (1935) oraz na Wystawie malarstwa, grafiki i rzeźby, prezentowanej w Resursie Obywatelskiej w 1937 r.

Stefan Rassalski w 1936 r. zamieszkał w Warszawie, gdzie jako dziennikarz i reporter współpracował z „Kurierem Polskim”, „Kurierem Porannym”, „Czcią pracy” i „Zwierciadłem”. Wykonywał wówczas także ilustracje do powieści i pism młodzieżowych. Silny wpływ wywarła na nim znajomość z Jerzym Hulewiczem, któremu podczas okupacji poświęcił nieopublikowaną pracę.

Stefan Rassalski we wrześniu 1939 r. wziął ślub z Lucyną Janiną Wolfke (1918-1944), córką wybitnego fizyka, prof. Mieczysława Wolfkego, wykładającego na Politechnice Warszawskiej. Podczas wojny działał w konspiracji pod pseudonimem „Ster”. Współorganizował tajne laboratorium fotograficzne w podziemiach Wydziału Fizyki Politechniki Warszawskiej, powstałe z inicjatywy prof. Wolfkego. Wykonywał tam mikrofilmy opracowań teoretycznych polskich naukowców, aby można je było łatwiej ukryć przed Niemcami.