Eksykaty mają ciemnobrązowy kapelusz i szarobrązowy trzon. Cechy mikroskopowe Zarodniki wąskoelipsoidalne, brązowe, drobno brodawkowane, średnio dekstrynoidalne, o wymiarach 6,0–8,0 × 3,5–4,5 μm. Cheilocystyd brak.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie Cortinatius depressus w niektórych krajach Europy oraz w jednym miejscu w Kanadzie. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony, ale tylko w niektórych miejscach częsty. W Czechach, Holandii i Bawarii znajduje się na czerwonej liście gatunków zagrożonych. W Polsce do 2013 r. nie notowany. Brak go w Krytycznej liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski Władysława Wojewody z 2003 r. Po raz pierwszy trzy jego stanowiska podał T. Ślusarczyk w 2013 r., nie nadał mu jednak polskiej nazwy.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje na ubogich glebach w sosnowych borach, czasami na torfowiskach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate