Opistosoma wyposażona jest w znacznie szersze niż długie siteczko przędne i ma szeroko rozstawione kądziołki przędne przedniej pary. Stożeczek jest mały, porośnięty szczecinkami. Genitalia samicy cechuje duże, pośrodkowe wklęśnięcie na epigynum oraz rurkowate narządy wewnętrzne bez zróżnicowanego zbiornika nasiennego.
Nogogłaszczki samca mają silnie rozwinięty wyrostek retrolateralny na goleni, dobrze rozwiniętą apofyzę medialną z haczykowatym wierzchołkiem, tęgi, kolcokształtny i równomiernie zakrzywiony embolus oraz osadzony u jego konduktor o formie silnie zakrzywionej płytki z niezmodyfikowaną częścią odsiebną.
Ekologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju występują endemicznie na Nowej Zelandii. Zamieszkują tam Wyspę Południową oraz Wyspę Stewart. Zasiedlają ściółkę lasów, gdzie bytują wśród mchów i opadłego listowia.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1973 roku przez Raymonda Roberta Forstera i Cecila Louisa Wiltona w czwartej części monografii poświęconej pająkom Nowej Zelandii. Autorzy wyznaczyli jego gatunkiem typowym opisanego w tej samej publikacji T. ovalis. Jako najbliższych krewnych tego taksonu wskazuje przedstawicieli rodzaju Ahua.
Do rodzaju tego należą dwa opisane gatunki: Tuapoka cavata Forster et Wilton, 1973 Tuapoka ovalis Forster et Wilton, 1973
Przypisy
Kategoria:Lejkowcowate