Genitalia samicy cechuje małe niezmodyfikowane epigynum z trójkątną płytką na tylnej krawędzi oraz rurkowate i poskręcane narządy wewnętrzne.
Nogogłaszczki samca mają dobrze rozwiniętą apofyzę medialną z hakowatym wierzchołkiem, tęgi, równomiernie zakrzywiony, kolczasty embolus oraz wyrastający u jego podstawy płytkowaty konduktor.
Ekologia i występowanie Wszystkie gatunki są endemitami Nowej Zelandii. Zamieszkują Wyspę Południową oraz Wyspę Stewart. Zasiedlają lasy, gdzie bytują w warstwie ściółki.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1973 roku przez Raymonda Roberta Forstera i Cecila Louisa Wiltona w czwartej części monografii poświęconej pająkom Nowej Zelandii. Autorzy wyznaczyli jego gatunkiem typowym opisanego w tej samej publikacji A. vulgaris.
Do rodzaju tego należą 4 opisane gatunki: Ahua dentata Forster & Wilton, 1973 Ahua insula Forster & Wilton, 1973 Ahua kaituna Forster & Wilton, 1973 Ahua vulgaris Forster & Wilton, 1973
Przypisy
Kategoria:Lejkowcowate