W 1929 roku po raz pierwszy partia wystawiła swoich kandydatów do rządu.
Odejście od tendencji radykalistycznych nastąpiło w 1935 roku gdy uchwalony został dość reformistyczny program partii. Związane to było z procesami tj. demokratyzacja, rozładowanie napięć klasowych, w tej sytuacji robotnicy byli w stanie wywalczyć swoje prawa w drodze pokojowej. Reforma rządowa, która wprowadzała zasadę proporcjonalności przyniosła socjaldemokratom duży przyrost miejsc w parlamencie. Partia uzyskała kilka sukcesów w referendach. Program z 1935 roku wzywał do walki z faszyzmem a zwłaszcza nazizmem, który także i w Szwajcarii uzyskał poparcie. Nowy program odrzucił walkę klas, dyktaturę proletariatu i tezy o szybkim upadku ustroju kapitalistycznego. Partia postawiła sobie zadanie zgrupowania wszystkich warstw wyzyskiwanych w jednym froncie antykapitalistycznym. Z programu usunięto tezę o czołowej roli proletariatu. Zrezygnowano z nacjonalizacji, zastępując to żądanie, „socjalizacją” monopoli. Program uważany był za przejściowy, dotyczący aktualnych w tamtej sytuacji problemówPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 319.