Gustaw Beylin (ur. 29 września 1889 w Warszawie, zm. 31 marca 1940 we Lwowie) – polski prawnik, adwokat, literat i publicysta żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Gustaw Beylin urodził się 29 września 1889 w Warszawie, w rodzinie Samuela i Flory z domu Horwitz. Ukończył prawo na Sorbonie studiował również w Moskwie.
Współorganizator strajku szkolnego z 1905 roku. Aresztowany w 1907, więziony w Cytadeli w Warszawie a następnie zesłany do Wołogdy. W czasie I wojny światowej członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w stopniu porucznika służył w Wojsku Polskim.
W 1922 został uprawniony do przyjmowania obron przed Wojskowymi Sądami Okręgowymi i Rejonowymi oraz przed Najwyższym Sądem Wojskowym. Został wpisany na listę obrońców wojskowych w Warszawie.
Po zakończeniu wojny pracował jako radca prawny Związku Artystów Scen Polskich. Członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Ochrony Prawa Autorskiego oraz Związku Artystów Dramatycznych Polski.