Księstwo szczecińskie (niem. (Teil-)Herzogtum Pommern-Stettin; łac. Ducatus Stetinensis) – księstwo feudalne na Pomorzu Tylnym, będące częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jego stolicą był Szczecin i było rządzone przez dynastię GryfitówB. Dopierała, Polskie losy Pomorza Zachodniego, s. 40, 58-59.. Istniało w okresie pełnego i późnego średniowiecza od 1160 do 1625 z przerwami w latach 1264–1295 i 1523–1532.
Historia Państwo powstało w 1160, w wyniku podziału księstwa pomorskiego. Jego pierwszym władcą został Bogusław I. W 1264, książę szczeciński, Barnim I, zjednoczył księstwa szczecińskie i dymińskie, odtwarzając księstwo pomorskieJan Maria Piskorski, Pommern im Wandel der Zeiten, s. 61.. Księstwo szczecińskie zostało znowu stworzone w 1295, w wyniku podziału księstwa pomorskiegoE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 170.K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 85.. W 1478 zostało ono włączone w księstwo pomorskie zjednoczone przez Bogusława X WielkiegoZdzisław Machura, website=bibliotekacyfrowa.eu O Księżnych i Książętach znanych z historii miasta Słupska: publikacja wydana z okazji X Jubileuszowego Jarmarku Gryfitów.. Księstwo zostało znowu odtworzone 21 października 1532 w wyniku podziału księstwa pomorskiegoJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 87.E.