Rozwój Geofity ryzomowe. Niektóre gatunki z wilgotnych siedlisk niekiedy są epifitami. Okres kwitnienia gatunków z tego rodzaju trwa przez cały rok, w zależności gatunku, przy czym większość z nich kwitnie na wiosnę. Kwiaty zapylane są przez chrząszcze, które żerują na mięsistych listkach okwiatu. Uważa się, że niektóre gatunki są wiatropylne. Nasiona rozprzestrzeniane są przez mrówki i ptaki.
Cechy fitochemiczne W organach podziemnych lomandry obecne są naftochinony.
Genetyka Podstawowa liczba chromosomów n = 7 lub 8. Pełny garnitur chromosomów (2n) może osiągać liczbę 14, 16, 28 lub 32; niektóre gatunki są więc diploidalne, a niektóre tetraploidalne.
Ekologia thumb|left|Park Narodowy Little Desert w Australii, jedno z typowych siedlisk lomander Siedlisko Rodzaj szeroko rozpowszechniony w różnorodnych siedliskach, od obszarów półpustynnych do lasów deszczowych, przy czym przeważającym siedliskiem roślin z tego rodzaju są tereny lesiste o niewielkim zwarciu, takie jak lasy świetliste i sawanny drzewiaste. Rośliny zaliczane do sekcji Macrostachya zasiedlają gleby piaszczyste, na obszarach przybrzeżnych lub w lasach z Angophora i żywiczlinem.