Stanisław GawełW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Stanislaus Gaweł”. (ur. 18 listopada 1883 w Posadzie Sanockiej, zm. 4 września 1951 w Mikołowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz rezerwy Wojska Polskiego.
Życiorys Stanisław Gaweł urodził się 18 listopada 1883 w Posadzie Sanockiej. Był synem adwokata dr. Jana Gawła (zm. 1913)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 359, 362, 380, 381. i Marii Magdaleny z domu Bilińskiej 1848-1935, córka Ludwika i Sabiny z domu Pieniążek). Jego rodzeństwem byli: Emil (1876-1921, adwokat), Bronisław (ur. 1879, zm. prawd. 1939, nauczyciel), Józef (jeden z bliźniąt, ur. i zm. 30 marca 1882), Władysław Zygmunt (drugi z bliźniąt, ur. 30 marca 1882, zm. 14 maja 1882), Marian (1889-1937, oficer), Leonard (1893-1954).
Od 1893 uczył się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1898 ukończył V klasę. W 1901 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Nowodworskiego (św. Anny) w Krakowie. W roku akademickiem 1901/1902 był studentem na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.