Müller & Schlegel, 1845 – Nowa Gwinea (poza terenami górskimi), wyspy w pobliżu jej zachodniego wybrzeża (Waigeo, Batanta, Salawati, Misool) oraz Karkar u jej północnego wybrzeża, a prócz tego wchodząca w skład Moluków wyspa Gebe P. s. goodfellowi White, 1937 – Wyspy Aru (administracyjnie część Moluków) P. s. mefoorana Schlegel, 1874 – Numfoor (położona w Zatoce Cenderawasih) kurtaczek wyspowy, P. s. rosenbergii Schlegel, 1871 – wyspy Biak i Supiori (położone w Zatoce Cenderawasih przylegającej do północno-zachodniego wybrzeża Papui Zachodniej)
Morfologia Wyróżnia się około 12 podgatunków kurtaczka kapturowego, co wynika z dużej zmienności w ubarwieniu i ras geograficznych. Przeważnie u większości podgatunków głowa czarna, a u innych z brązową „czapeczką” („kapturkiem”). Ciało i skrzydła zielone z charakterystycznym, błękitnym lusterkiem. Wokół kloaki rozciąga się karmazynowa plama, sięgająca aż do środka podbrzusza. Niekiedy na piersi znajdują się czarne akcenty. Na skrzydłach poza niebieskim lusterkiem znajdują się czasem białawe plamki. Długość ciała 16–19 cm; masa 40–82 g (podgatunek nominatywny), 67,5–71,5 g (podgatunek mefoorana);