Szczególnym tematem jest tu zachowanie się stanów pobudzonych cząstek elementarnych umieszczonych w materii jądrowej.
Zawsze był teoretykiem bliskim badaniom eksperymentalnym. W dziedzinie atomów K-mezonowych brał udział w pracach Europejskiej Współpracy KFizyka wysokich energii w Polsce: pierwsze 50 lat, Andrzej Kajetan Wróblewski, Postępy Fizyki 44, 153-199 (1993)), przypis 13. i kontynuował badania w Oxfordzie, Karlsruhe, CERN-ie, Seattle. Od września 1980 do czerwca 1981 był profesorem w instytucie NORDITANordic Institute for Theoretical Physics [dostęp 3.11.2021] w Helsinkach, gdzie potem przez 30 lat wygłaszał coroczne wykłady. Obecnie pracuje z grupą eksperymentalną z . Wyjaśnił mechanizm przyciągana mezonu K przez jądra atomowe jako proces kolejnego pobudzania protonów do pewnego stanu rezonansowego hiperonu. Uczestniczył w monachijsko-warszawskim projekcie, którego celem było znalezienie halo neutronowego na powierzchni jąder atomowych poprzez badanie rozpadów atomów p-bar.