thumb|Grób rodzinny Hersów na Starych Powązkach Jerzy Tomasz Herse (ur. 1 kwietnia 1917, zm. 21 grudnia 1976) – polski nauczyciel akademicki, profesor, porucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1917 w rodzinie Wincentego (1894–1923), porucznika artylerii, i Jadwigi Stefanii z Kiełkiewiczów (zm. 1958). Był starszym bratem Tomasza Jarosława (1918–1985), inżyniera mechanika, porucznika broni pancernych rezerwy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.. W 1926 jego ojczymem został Ksawery Floryanowicz, kolega ojca z okresu wspólnej służby w 1 dywizjonie artylerii konnej.
Ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1937 i 6. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Służył w 1 dywizjonie artylerii konnej w Warszawie na stanowisku dowódcy plutonu 1. baterii. W szeregach tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej jako oficer ogniowy 1. baterii. Dostał się do niemieckiej niewoli.