W 1958 roku Ben Gurion zlecił zaprojektowanie pierwszego izraelskiego medalu, który jednocześnie upamiętniałby 10. rocznicę niepodległości. Zadanie wybrania odpowiedniego artysty zlecono Leo Kadmanowi, który namówił do współpracy Walisza. Przygotował on projekt medalu wykonanego później z dwóch kruszców: złota (średnica 27 mm i 15 g) oraz srebra (38 mm i 30 g). Rewers medalu przedstawia reprodukcję rzymskiej monety z serii wyemitowaną z okazji zniszczenia Drugiej Świątyni i zdobycia Judei. Na monecie widnieje rozdzielony palmą napis „IVDAEA CAPTA” a pod spodem litery „SC” (Senatus Consulto). Nad rzymską monetą, wzdłuż obrzeża, hebrajski napis „גלתה יהודה” (dosł. wygnana Judea), po bokach łańcuchy symbolizujące niewolę, a na dole rewersu rok wg kalendarza żydowskiego „תל''א”, czyli 70 r. n.e. Na awersie odwrócenie sytuacji przedstawionej na rzymskiej monecie. Palma rozdziela napis „ISRAEL LIBERATA”, po lewej stronie palmy kobieta ze snopkiem, a po drugiej robotnik z młotem. Pod nimi hebrajska nazwa Jerozolimy „ירושלים”. U góry awersu, wzdłuż obrzeża, hebrajski napis „עשור לחרות ישראל” (dosł. dekada wolności Izraela), a na dole żydowski rok „תשי"ח”, czyli 1958 rok. Oba napisy rozdzielone pięcioma gwiazdami po lewej i pięcioma gwiazdami po prawej stronie.